Bu resmi görünce; İster,istemez derin duygulara daldım. 50 yıl öncesine gittim.Ortaokul yıllarımız,En başat oyunumuzdu inanın,ayrıca çelik comak oyunumuz vardı,ama şeherli oldugumuz için onu oynayamıyorduk ancak hafta tatillerinde köye gittigimizde tadını çıkarıyoduk.Çünkü sehirdede camların kırılması rizki vardı,maazallah onun sonunda mahalle savaslarıyla biterdi..! Neyse biz yine misketimize dönelim,dün gibi hatırliyorum en iyi oynıyan arkadaslarımizin başında kulakları çınlasın Haydar VURAL Nami diger
" qızılbaş Heydo" ikincisi Faruk DALKILIÇ ( Rahmetli) gelirdi, Daha ismini sayamiyacağim o dönem arkadaslarımız hepimiz oynuyorduk.
o donem sokaklarimiz böyle kilit taşla döseli ve böyle düzgün degildi..çala,çukur ve çamuluydu, Haydar nişan almak için serçe parmağını yere dayarak yüksekten nişan alıp hedefi vurdugu zamanı hiç unutmuyorum..! Oyla faruk mahallede herkesin misketlerini ütüyorlar, mahallenin bakkalina satarak paraya tedavül ediyorlardı, harclikları çikiyordu..Okulun hemen karşısında Allah nur icinde yatirsın rahmetli H.Kamil BURAKGAZİ amcanın bakkal dükkani vardı..Bir dilim Antep helvasi ve Karşı köşede meshur çifte fırından tırnaklı pidemizi alıp helva ile dürüm yapıp istahla yedigimizde degmeyin keyfimize,bizden daha mutlusu yoktu..! YALNIZ şu ayrıntıyı gecmemeliyim ? İnanın en fakirimiz her kimse o dürüm ekmegimizi mutlaka paylasarak yiyiyorduk, bereketliydi hepimiz doyuyorduk..Kalan harcligimizdan yine misketlerimizi satınalip oyunumuzu idame ediyorduk,etmek zorundaydık,mecburiyetten..?
Sanki attarilerimiz,Gemboy'umuz, tabletlerimiz,Akilli telefonumuz mu ? Vardı..Vardi da bizmi oynamadık..! Çocukluğumuz bu imka sızlıklar icinde geçti,kısitli oyuncaklarimız vardı ama mutluyduk..! Tabiki biz derslerimizden firsat bulunca bu oyunları oynarken,sakın..!
Halim KÜÇÜK, BURHAN GÜLTEKİN , Ali Yaşar COŞAN ve Tarihçimiz PİRAN Hocamıza yakalanmamiz gerekirdi..! Yakalndigimizda way
Limine hal xırabo wallahh.!,,Bu disiplinli hocalarımiz sayesinde Ünlü G.Saray,Kabataş ve bunlarla denk diger liselerle üniversite sınavlarında atbasi yarışıyor ve üniversite kapılarını zorlayarak içeri girmesini beceriyorduk,şimdi düşünuyorumda şimdiki imkanlar o kusak arkadaslarımıza sunulsaydı yemin edeiyorum oxsford üniversitesi bizim Çevliklilerle kontenjanı dolardı..Bu vesileyle hayata veda eden sevgili hocalarımizı vearkadaslarımı özlemle ve rahmetle yadediyorum,mekânları cennet olsun,Halen hayatta olanlarina saglık ve
Uzun ömürler diliyorum.. SELAM VE SEVGİLERIMİ SUNUYORUM
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder